The Riot Before rebelleert

12-09-10 20:42:00 / door pureandsimple / band: The Riot Before / album: The Riot Before - Rebellion (2010)

The Riot Before rebelleert

 Ik vroeg om een interview met Brett Adams, maar kreeg bijna een compleet boek terug! Ondanks dat onderstaand interview al behoorlijk lang lijkt is er nog behoorlijk wat geschrapt. Mocht je de complete Engelse versie van dit interview willen lezen kan je altijd even mailen of PM sturen. Dit is in ieder geval in grote lijnen wat we besproken hebben. Owja.. Binnenkort is de band weer in Europa om het ijzersterke Rebellion te promoten. Zeker de moeite waard om even te komen buurten kan ik verzekeren!

 

Welk nummer zou je een goede introductie vinden voor je band?
Ik denk dat ik de allereerste track van de nieuwe plaat zou kiezen (The Middle Distance). Misschien niet eens zo zeer als introductie naar The Riot Before als band, maar zeker als introductie voor de nieuwe plaat. Deze schijf mag dan wel redelijk divers zijn qua geluid, maar ik denk dat The Middle Distance een prima indicatie is van waar we als band toe instaat zijn. Tekstueel is het een prima voorloper van datgene wat de plaat verder te vertellen heeft. Verder is het gewoon een badass song en waarmee kun je nou beter je plaat promoten dan met een badass song?

Deze vraag krijg je vast ieder interview, maar ik heb het eigenlijk nergens gelezen dus vandaar: “The Riot Before… what?”
Ergens in 2002, een paar maanden voordat de band daadwerkelijk vorm werd gegeven, zocht ik naar een bandnaam die nog nooit eerder was gebruikt. Ik wilde al gelange tijd touren en spelen, maar dat was er nog nooit echt van gekomen. Op de een of andere manier was het er gewoon nog nooit van gekomen, maar in 2002 was er het breekpunt. Die zomer werkte ik op een boerderij zo’n 60 uur in de week om te sparen voor een gitaarkabinet welke ik zelf nog steeds niet bezat. Doordat ik in die situatie zat werd ik gegrepen door het idee dat een ‘riot’ niet per definitie gaat over een groep mensen die openlijk furieus reageren over allerlei onrechtvaardigheden in de wereld., maar dat het ook een groep kan zijn die zich heel stil houdt en constant over het hoofd word gezien totdat zij tot een uitbarsting komt. Deze uitbarsting zou dan juist vele malen extremer en intenser zijn met veel meer energie en kracht. Een groep mensen begint geen ‘riot’ omdat er iets gebeurt is waarover ze ontevreden zijn, maar juist omdat er niets gebeurt. Juist het feit dat er niets gebeurt pakt ons en groeit tot iets wat ons compleet in de ban heeft. Juist dit ‘niets doen’ dit ‘niet doen wat je leuk vindt’ was het punt waar mijn leven stond voordat ik begon met de band. Daarbij geeft het idee van een overweldigende hoeveelheid energie en passie in het publiek waarvoor ik speel welke vlak voor de show heeft laten zien waar ze staan in de wereld een best wel overweldigend gevoel.

Voor een band die The Riot Before heet lijkt me Rebellion een logische keuze.
Je onderbuikgevoel is zowel correct als incorrect. Ik wil niet filosofisch uit de hoek komen dus laat ik dat even kort uitleggen. Rebellion is namelijk een deel van een quote die ik compleet uit context getrokken heb zodat de cover iets anders voorspelt dan de werkelijk muzikale inhoud brengt. De titel komt van Dostoyevsky’s, The Brothers Karamazov die ook Rebellion heet. Een jaar of twee geleden heb ik dat hoofdstuk opnieuw gelezen en wist ik dat het de titel van mijn nieuwe plaat zou worden. De volledige quote is overigens: “One can hardly live in rebellion, and I want to live.“. Deze quote sprak me enorm aan en rebellie zie ik als het ultieme middel voor diegene die met de rug tegen de muur staan. De quote vervolgt met: “Sometimes in the midst of the confusion of life, it’s all one can do to muster up a simple, “I am not ____,” and sometimes it takes a whole lot of courage to say just that. But eventually there comes a time when “I am not ____” no longer suffices. Eventually you have to say, “I am ____,” and that is a really difficult task to take up.”. Deze Dostoyevsky quote was de perfecte verwoording van hoe ik dacht over dingen en hoe ik er voorstond in mijn leven. De realisatie dat rebellie alleen niet genoeg is. Rebellie is het verwerpen van iemands idee zonder dat je zelf iets opbouwt. Als je puur en alleen rebelleert, en dus alleen maar tegen iets aggeert, zou dit volgens Dostoyevsky geen echt leven zijn. Ik denk dat hij daar gelijk in heeft. De nieuwe plaat gaat over mijn persoonlijke ervaringen met rebellie, maar ook specifiek over Dostoyevsky's idee van rebellie. Daarbij ben ik 28 en heb ik het idee dat ik sommige traditionele punk-esthetiek ben ontgroeit. Zoals het hele idee van “fuck the system” wat mijns inziens is geprobeerd en niet bleek te werken. De tweestrijd tussen wat punk is en wat niet en dat zie je ook terug in het artwork.

De plaat ziet er ook nog eens supercool uit met die fold-out cover!
In de VS wordt de plaat uitgebracht door Paper + Plastick Records en die gasten doen alles met complete inzet en liefde. Het gaat voor het label natuurlijk vooral om de muziek, maar ook de aankleding ervan is van belang. Zeker in een tijd dat iedereen muziek gratis van het net kan trekken is het wat mij betreft van belang dat het eindproduct er goed uitziet. Uiteindelijk weegt het mee aan het plezier wat je beleeft aan de plaat.

Hoe zit het eigenlijk met de labels?
Gunnar komt met een Europese release van Rebellion en ik ga er vanuit dat deze klaar is als we in november aankomen op het Europese vasteland. Wat betreft de rol van platenlabels denk ik niet dat ze zo gemakkelijk te vervangen zijn. The Riot Before zou geen plaat op kunnen nemen als er niet eerst geld vanuit een label kwam hiervoor. Dan heb ik het nog niet eens over waar en met wie je iets gaat opnemen. Een tweede punt is dat van promotie. Persoonlijk, en ik denk dat wel meer bands dat hebben, houd ik helemaal niet van promoten. Het kan ook heel averechts werken als je constant je eigen band staat te pushen. We kennen allemaal wel een persoon die zijn of haar muil niet kan houden over het werk of kunst of whatever geniaals deze persoon in het dagelijks leven doet. Ik kan me goed voorstellen als je helemaal niets met die persoon van doen wilt hebben, maar wanneer een derde partij verteld over iets komt het al meteen een stuk positiever binnen. Labels zorgen ervoor dat ik niet die lul ben die steeds over zichzelf hoeft te praten. Behalve dan natuurlijk via interviews...

Die Europese tour zit eraan te komen. Wat is essentieel (qua muziek) om mee te nemen?
We leven in het tijdperk van de iPod waardoor het concept van met z'n allen in de bus naar hetzelfde muziekje luisteren een beetje outdated is. Tenminste... Bij ons dan. Het gebeurt zelden dat we in de bus allemaal naar hetzelfde zitten te luisteren en ik denk dat het ook wel logisch is dat iedereen lekker z'n eigen muziek kan luisteren in een bus waar je weinig privacy hebt. Niemand in de band deelt mijn liefde voor Bright Eyes en ik wil daar ook eigenlijk niemand mee lastigvallen. Persoonlijk vind ik het ook wel fijn dat ik niet, net als Cory, de hele dag naar Guns N' Roses hoef te luisteren. Persoonlijk heb ik liever muziek met wat minder cowbell erin. Persoonlijke favorieten voor op tour zijn The Weakerthans en dingen als Ryan Adams, Jets to Brazil/ Jawbreaker, Pedro the Lion, The Hold Steady en Small Brown Bike. Ook houd ik wel van wat hip-hop en rap op z'n tijd. Wat betreft guilty pleasures houden Cory en Freddy heel erg van Lady Gaga en Ke$ha. Jon en Freddy zijn ook behoorlijk into Paramore, maar dat is misschien wat minder fout. Ik hobbel vaak achter de hipster trends aan en kom daardoor in contact met allerlei bands en artiesten waar ik eigenlijk helemaal niet trots op ben. Het enige waarvan ik zeker ben dat alle iPods afgaan is voor NPR: RadioLab en This American Life.

Vorige keer tourden jullie met Death is not Glamorous en nu headlinen jullie. Is dat anders?
In ieder geval staan we nu een paar minuten langer op het podium waardoor je meer variatie kunt aanbrengen in je show. Stiekem ben ik best een beetje zenuwachtig, want vorige keer konden we een beetje meeliften met de fanbase van Death is not Glamorous en ik heb geen idee of wij zelf voldoende volk trekken. Ik vind het sowieso wel jammer dat de mannen van DING deze tour niet mee op stap zijn, want het was echt extreem gezellig vorige keer!

Ervoer je grote verschillen tussen de VS en Europa?
Vooral de gastvrijheid in Europa is vele malen groter. We zijn echt overal als koningen behandelt en dat was echt supertof! Daarmee wil ik niet zeggen dat iedere promoter in de VS er met de pet naar gooit, maar in Europa is de vriendelijkheidsfactor meer consistent. In de VS zijn mensen trouwens ook wat minder ad rem. Europeanen zullen na de show recht in je gezicht zeggen dat ze er eigenlijk geen reet aan vonden. Dat vind ik wel mooi. Het komt ook nooit gemeen over, maar meer alsof ze even komen informeren bij je. Uiteindelijk hebben we niet allemaal dezelfde smaak dus ik maak me daar niet zo druk om.

Je komt van origine uit Richmond. Hoeveel invloed heeft die stad op jullie muziek?
De invloed van die stad is misschien wat minder opzichtig dan een aantal andere bands uit de regio. Als ik denk aan AVAIL of Strike Anywhere doen zij ook zelf veel meer met de impact van de stad op hun muziek. Dat neemt niet weg dat ik er zeker van ben dat Richmond invloed heeft gehad, maar ik zou niet echt specifiek iets kunnen noemen. Wel heeft deze stad veel goede muzikanten waardoor mensen niet snel naast hun schoenen gaan lopen. Ik heb per ongeluk een keer de fout gemaakt om te klagen over touren en werken tegen een kerel op m'n werk die vervolgens de drummer van Inquisition en Ann Berreta bleek te zijn. Dan leer je dat soort onzin heel snel af!

Waren jullie niet ooit eens gevraagd voor dat ‘Under the Influence'-project van Suburban Home Records?
We zijn inderdaad wel eens gevraagd en ik meen dat we met The Menzingers samen iets zouden gaan doen. Helaas kregen we het beide behoorlijk druk en uiteindelijk kwam er maar niets van. Ik weet nog dat we twijfelden tussen een nummer van Good Riddance en Pedro the Lion, maar het kan maar zo zijn dat het er nooit meer van komt.

Je bent ooit solo begonnen met The Riot Before, maar ik geloof dat er ook nu weer een solo album in de maak is. Klopt dat?
Er zal uiteindelijk zeker een solo-plaat uitkomen, maar dat gaat nog wel even duren. Ik heb ondertussen zo'n vijf of zes klaarliggen die nooit als The Riot Before zijn uitgekomen, maar zeker niet slecht zijn. Het idee was om die tracks al een tijdje geleden met Patrick op te gaan nemen (heeft ook de akoestische The Riot Before EP opgenomen), maar hij was uitgenodigd om tourmanager te spelen. Realistisch gezien denk ik dat het pas 2011 wordt voordat er iets uitkomt. Ik ben en blijf 100% bezig met The Riot Before dus zal een solo-project voor mij niets anders zijn dan wat kliekjes die niet bij The Riot Before passen.

Komt Rebellion ook in z'n geheel of deels als een akoestisch album?
Ik schrijf alle nummers eerst compleet akoestisch, maar dan evolueren ze op een manier waardoor het eigenlijk niet meer goed werkt. Een nummer als The Middle Distance begon eerst heel folky, maar de uiteindelijke versie is niet meer akoestisch te spelen. Persoonlijk vind ik het wel een leuk idee, maar het is ook een beetje afhankelijk van wat er allemaal tijdtechnisch mogelijk is.

Met zo'n akoestische plaat val je in ieder geval positief op tussen alle andere bands, niet?
Het maakt me eigenlijk niets uit hoe we klinken en of dat anders of hetzelfde is als anderen. We focussen meer op de kwaliteit van de nummers dan dat we ons bezighouden met hoe andere bands klinken. Zo kook ik bijvoorbeeld heel graag. Als je muziek maken met koken gaat vergelijken begrijp je dat het helemaal niet interessant is of je iets doet wat anderen al eens geproefd hebben. Er zijn een stuk of honderd Italiaanse restaurants in Richmond waarvan er maar twee iedere dag vol zitten. Zijn al die andere minder goed? Doen die twee zaken iets speciaals? Waarschijnlijk niet. In mijn voorbeeld zijn het zelfs twee hele traditionele restaurants die eten maken zonder opsmuk. Authentiek Italiaans eten is vaak relatief simpel te bereiden en juist door teveel toevoegingen gemakkelijk te verpesten. Het gaat om de kwaliteit en niet de innovatie bij deze restaurants. Zo kijk ik ook naar mijn muziek. Als een nummer maar drie akkoorden nodig heeft om goed te klinken dan leg ik liever de nadruk op het perfectioneren van die drie akkoorden dan dat ik er allerlei moeilijke dingen bij ga halen. Misschien dat we daardoor juist wel opvallen tussen andere bands? Ik weet het niet, maar het voelt in ieder geval goed zoals het nu in elkaar zit.

 


Reacties

Gepost door: effehoor Gepost: 13-09-10 02:26:43
Die 'Rebellion' plaat is zo fucking goed! Leuk interview.
27 november doen zij hun enige Nederlandse show in Arnhem met SWINGIN' UTTERS!
Gepost door: pureandsimple Gepost: 13-09-10 08:37:34
Ik blijf zweren bij Fists Buried in Pockets, maar heb tot nu toe nog weinig voorstanders gehoord met soortgelijke mening.
MEGAVEEL zin in 27 november!
Gepost door: lappetiet Gepost: 13-09-10 09:42:39
Vette band, heb inmiddels de plaat op repeat staan voor een aantal weken en het is gewoon ongelooflijk goed! Ga er zeker bij zijn in November!!
Gepost door: xanathos Gepost: 14-09-10 13:07:38
Zeker goeie plaat en zo te horen ook sympathieke gasten. Ga proberen er bij te zijn de 27e!

© copyright 2002 - 2017 Punx.nl - Gebruikersovereenkomst - Adverteren - Contact - Crew